چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:26 ب.ظ

بيان شخصيت و ماهيت و به طور كلي وصف كردن شخصي خاص را با آويي دلنشين و كلماتي وزين و زيبا را مداحي گويند.شيعيان بر پايه سنتي خاص از دير باز مدح و منقبت اهل بيت (ع) را جزئي از زندگي ديني و معنوي خود داشته اند و از آنجا كه عظمت و مقام آل الله به حق در خور ستودن و بيان است ارائه اين عظمت و جايگاه در قالبهاي خاص و منطبق بر نغماتي دلنشين هميشه مورد توجه بوده و خواهد بود.
 همه ما ايام محرم را بهترين زمان براي ارائه اين هنر روحاني ميدانيم و البته در طول سال هم با توجه به اعياد و وفات و شهادتهاي منسوب به اهل بيت (ع) كما بيش با اين واژه آشنا هستيم.اما از نظر تاريخي بعد از واقعه جانگداز كربلا براي زنده ماندن فرهنگ عاشورا و حماسه حسيني اهل بيت (ع)بسيار شيعيان را تشويق و ترغيب به سرودن اشعار و ارائه آن با حزن و اندوه كردند تا آنجا كه در احاديث مختلف از معصومين (ع) مداحي و ذاكري آل الله داراي اجر و ثواب خاصي در نزد آن بزرگواران بوده است.
لذا اين سنت از زمانهاي بسيار دور در نهاد و عمق وجود شيعيان قرار داشته و با فرا رسيدن ايام حزن و اندوه اهل بيت (ع) كه اوجش در ايام محرم ميباشد متبلور شده و هر ذاكر و مداحي سعي بر آن دارد تا با ارائه اشعاري زيبا و نغماتي دلنشين تر دين خود را به اهل بيت (ع) بخصوص سرور و سالار شهيدان (ع) ادا كند كه ذكر مصيبت امام حسين (ع) و خاندان پاكش در راس تمامي ذكرها براي هر كدام از اهل بيت (ع) قرار دارد و مداح امام حسين (ع) از جايگاه و مقام رفيعي نزد خداوند و معصومين (ع) بر خوردار است.
لذا هنري متيرك كه اينچنين مورد سفارش بزرگان دين ما قرار گرفته است نميتواند مطلبي سطحي و معمولي تلقي شودو يك نفر براي اين كه بتواند پرچم مداحي اهل بيت (ع) را بدست گيرد بايد در اين راه با توكل به خدا و با توسل به آل الله بسيار تمرين كرده و از تمامي جهات بر اين امر مهم احاطه داشته باشد كه با استفاده از اين موهبت خدادادي هر چه بيشتر دلهاي تشنه عاشقان ولايت علوي (ع) را سيراب كند و توشه اي معنوي در حد كمال براي خود فراهم سازد.
مطلب مهمي كه بايد به آن اشاره كرد اين است كه فردي كه به مداحي اهل بيت (ع) علاقه دارد و به آن مشغول است همانطور كه مسئوليت خطيري را بر عهده دارد داراي شان و منزلت خاص نزد ائمه معصومين (ع) ميباشد كه هر لحظه بايد شكر اين مطلب را بجا آورد كه به قول يكي از مادحين سر شناس (هر حنجره اي لايق آواز تو نيست يا اباعبدالله )
با بيان اين مقدمه مختصر در رابطه با مداحي و جايگاه مداح و مداحي از اين پس موضوعات را بر پايه مداحي امام حسين (ع) قرار خواهيم داد چون اين كلمه با نام امام حسين (ع) و محرم آميخته شده و به تناسب با ياد گيري نكات اشاره شده ميتوان در مدح و منقبت ساير اهل بيت (ع) نيز اين نكات را به كار بست.از اين پس در سهاي ارائه شده و اشعار همگي بر پايه اشعار متعلق به امام حسين (ع) و ياران بزرگوار آن حضرت و در كل در رابطه با اشعار عاشورايي خواهد بود كه انشالله با تكميل آموزشها اشعار مختلف در رابطه با ساير اهل بيت (ع) نيز ارائه خواهد شد كه با ياد گيري آموزشها و درسهاي ارائه شده هيچ مشكلي در رابطه با ارائه آنها نخواهيد داشت.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:25 ب.ظ
كميت بن زيد اسدي مداح سه امام
"كميت" يكي از شاعران معروف و بنام شيعي است كه در زمينه اهل بيت (ع) يد طولايي داشت.
اين شاعر با سه امام: سجاد(ع)، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) هم دوره بوده اند.
 
اسماعيل حميري
او يكي ديگرازشعراي نام دارشيعي است كه اشعار و قصايد ماندگار در فضايل اهل بيت(ع) سروده
كه مورد رضايت امام صادق (ع) واقع شده است.
 
ابوعلي دعبل خزاعي
" دعبل" نيز از شاعران جليل ا لقدر شيعي است كه در پرتوعنايات حضرت ثامن ا لحجج(ع)
بوده وقصيده " مدارس آيات" او معروف است كه درمحضررئوفانه ي حضرت ، صبغه ي
جاودانگي به خود گرفت وموردالطاف بزرگوارانه ي حضرت رضا(ع) واقع شد كه با اين بيت آغاز مي شود:
 
مدارس آيات خلت من تلاوه                    ومنزل وحي مقفرالعرصات
 
اين تاريخچه ي كوچكي بود ازاولين كساني كه درجرگه ي مداحي آ ل الله درآمدند كه بسياري ازآنان دراين راه به شهادت رسيدند.
 
شاعران شهيدي چون :
 كميت، ابن سكيت ، عبد الله بن عمار برقي ، علي بن عبدالله ، معروف به ناشي صغير ، احمد بن همداني ، شهيد اول و بسياري ديگر از مداحين كه به وسيله ي شكنجه، خوراندن سم ، در آوردن زبان از پشت سر، وسوزاندن، به خاطر مدح اهل بيت (ع) با فجيع ترين وضع در دولت عباسي ، به شهادت رسيدند وجان خودرا در پاي وصف معشوق خويش فدا ساختند.
 
شهيد غلامعلي رجبي:                                              
 
شاعرومداح عاشقي كه درمكتب درس پدرش مرحوم حاج حسن رجبي ساخته شده بودو جزارباب به چيزديگري فكرنمي كرد. ازكرامت او بس كه شعرهاي اوهنوز ورد زبان تمام زائران علي بن موسي ا لرضا(ع) است.
 
قربون كبوتراي حرمت                     قربون اين همه لطف و كرمت
 
آري در ايام مسلميه درگردان حضرت مسلم (ع) لشكر27محمد رسول الله (ص) درعمليات مرصاد به شهادت رسيد. مزاراين شهيد بزرگواردربهشت زهرا(س) قطعه ي سرداران مي باشد.
 
حاج جليل صا لحي :
متولد1325، اهل تبريز مداح و خادم قرآني است.اودريكي ازمحله هاي تبريزبه نام "قره آغاج" با پرورش هاي مذهبي والدين ، بويژه توجهات معنوي پدر بزرگوارش كه او نيز خادم اهل بيت بوده باليده و رشد كرده است.
حاج جليل صالحي رمز موفقيت خود را در تربيت پذيري از والدين و نصيحت پذيري از بزرگان مي داند.
 
استاد علي اصغر فقيهي :
استاد علي فقيهي در سال 1336ه.ق. برابر با 1292در خانواده اي روحاني در قم زاده شد ، پدر او مرحوم شيخ ابوا لحسن فقيهي از مدرسان حوزه علميه قم و از شاگردان مرحوم آيت الله حاج شيخ عبد الكريم حائري (ره) بود.
استاد علي اصغر فقيهي (ره) تقريبا تمام عمر با بركت خويش 90سال را صرف تحصيل و تدريس علوم يا تحقيق و بررسي نمود و آثار گران سنگ و ارزشمندي را بويژه در حوزه ي فرهنگ و ادبيات و هنر آئيني به يادگار گذاشت . استاد علي اصغر فقيهي پس از عمري خدمات فرهنگي ارزشمند در زمينه ي شناخت فرهنگ و هنر آئيني ، در سن نود سالگي در گذشت.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:25 ب.ظ

اگر بتوانيم "مداحي" را در چهار عنصر مهم خلاصه كنيم دو عنصر مهم و محتوايي آن "شناخت ادبيات" و "تسلط بر تاريخ" خواهد بود. در اين بخش درباره ي ارزش "شناخت تاريخ" و نحوه ي برخورد مداح با آن يعني شيوه هاي كاربرد "تاريخ" را در برنامه هاي مداحي سخن خواهيم داشت. يكي از عواملي كه بعد محتوايي كار مداحي را تكميل مي كند "بيان تاريخ اهل بيت" است . آري ! مداح در برنامه هاي خويش درصدد ارائه ي سيره ي اهل بيت (ع) است و اين سيره را بايد در "تاريخ" جست و جو كرد و آن را از صافي "مداحي و هنر" عبور دهد و به مستع انتقال دهد. در اين راه : اولاً بايد كتابهاي تاريخي را بشناسد و "مستندترين" و "قوي ترين" و "جامع ترين" آنها را مطالعه نمايد. به عبارت ديگر "مرجع شناسي" خود را در كار مداحي تقويت نمايد. دوماً : با مطالعه ي تاريخ اهل بيت، برميزان شناخت خويش از سيره ها و روشهاي اهل بيت در برخورد با دوست و دشمن بيفزايد. سوماً : در سيره ي اهل بيت (ع) تأمل كند و سعي نمايد "آگاهي" خويش را تا مرحله ي "باور" ارتقاء دهد. چهارماً : بتواند ميان نقلهاي تاريخي "صحيح" ، "مشكوك" و "غلط" تفاوت قائل شود. پنجماً : در انتقال تاريخ و سيره ي اهل بيت (ع)، اصل "بيان هنري" را در نظر داشته باشد، به عبارت ديگر از بيان تاريخ، ه صورت خشك،پرهيزكند و با شناخت "استعدادها"، "خلاقيتهاي فطري" خويش، سعي در ارائه ي مطالب تاريخي به صورت "ذوقي" و "هنري" داشته باشد. حال به پردازش چند راه كار درباره ي "استفاده ي صحيح از تاريخ در مداحي" و "بايد ها و نبايدهاي آن" در قالب 1- بهره هاي "مداح" از تاريخ اهل بيت (ع) . 2- شگردها و شيوه هاي مختلف انتقال تاريخ، بحث و بررسي خواهيم كرد:
 
1- بهره هاي مداح از تاريخ اهل بيت (ع) :
 
آنگاه كه مداح ، كتابهاي مستند تاريخي را شناخت و بهترين و جامع ترين آنها را انتخاب نمود، لازم است كتابها را از چند جنبه ي مختلف، مطالعه نمايد :
 
الف) مطالعه ي تاريخ اهل بيت و آگاهي از جنبه هاي مختلف آن از جمله :
-  سال تولد و شهادت ائمه ي اطهار (ع)  -  شناخت حوادثي كه در پيرامون زندگي ايشان رخ داده است - شناخت حاكم زمان و شيوه ي حكومت او . اين آشنايي ضمني و مختصر، كه همه ي آحاد مردم، لازم است از آن بهره مند باشند، مداح را در جريان كلّي زندگي ائمه ي اطهار قرار مي دهد و زمينه هاي ذهني براي تحليل و بررسي سيره ي ايشان را براي او فراهم مي نمايد.
 
ب ) جست و جو و تأمل در تاريخ، جهت شناخت سيره ي اهل بيت(ع)
 
 بي ترديد، تاريخ، خالي از حب و بغض نيست چرا كه بعضي تاريخ نگاران -  به جز برخي موارد- به دلايلي حقيقت را با غرض ها آلوده اند. به همين دليل نمي توان به همه ي آنچه در تاريخ مي خوانيم، اعتماد كنيم و لازم است براي درك حقيقت از ابزارهاي ديگري چون "كتاب خدا"، "سنت اهل بيت" و "عقل" كمك بگيريم و نقلهاي تاريخي در مورد اهل بيت (ع) را با اتكا به سه مورد ياد شده "قبول" يا "رد" كنيم البته از مداح انتظار نمي رود كه كار تخصصي يك پژوهشگر تاريخي را انجام دهد ! اما اين توقع به جا هميشه از او بوده و هست كه با تاريخ، برخورد معمولي نداشته باشد، آن را مو شكافي كند و به خواندن تاريخو روايت خشك آن اكتفا نكند. هر چه مداح در تاريخ تأمل كند و زواياي پنهان تاريخ را جست وجو كند و به مستمع خود انتقال دهد در تبليغ و تعالي فرهنگ شيعي، نقش مهم تري ايفا كرده است . اتفاقاً "فلسفه ي مداحي " نيز در همين جا، مفهوم مي يابد و رخ مي نمايد. به راستي آئين مداحي، چيزي جز بيان تاريخ مبارزات و جبهه گيري ها يا سكوت و خانه نشيني هاي ائمه اطهار(ع) مي باشد؟! اين حقيفتي است كه "مداح" با معرفي اهل بيت(ع) و دوستان و دشمنان ايشان، شرح تظلّم و دادخواهي يا مبارزاتشان، سعي در انتقال فرهنگ و سيره ي اهل بيت (ع) دارد و اين انتقال به صورتي "هنري" است . مسلّماً در اين مسير، وظيفه ي مداح، به عنوان يك "رسانه ي تبليغي" -  كه بر فكر و روان مخاطب اثر گذار است - فراتر از حد مطالعه ي يك جزوه شعر و حفظ كردن آن براي يكي دو مجلس مداحي است! آري ! براي رسيدن به هدف مطلوب، لازم است ذهن او آمادگي لازم براي "تحليل تاريخ" را بيابد و با شگردهاي مختلف "انتقال تاريخ" به صورت "هنري" آشنا شود.
 
2- شگردها و شيوه هاي مختلف انتقال تاريخ :
 
الف) تحليل تاريخ: اگر چه اين نام - تحليل تاريخ - به ظاهر پر طمطراقي است اما در حقيقت براي مداحان اهل بيت (ع) كه دائم با تاريخ زندگاني و سيره ي زندگاني ائمه اطهار(ع) سرو كار دارند، كار مشكلي نيست. مشكل، آنگاه ايجاد مي شود كه يك مداح - خداي ناكرده - خود را بي نياز از مطالعه بداند و بي نياز از مطالعه بداند و به دلايلي دست از مطالعه كشيده ، انس خود را كتاب ، مطالعه و تأمل در تاريخ از دست بدهد و يا اصلاً مطالعه ي تاريخ را كاري عبث و بيهوده بشمارد و به تكرار مواردي بپردازد كه ديگران زحمت كشيده و به دست آورده اند.... در اين حالت، مداح، زمينه ي جست و جو و انگيزه ي يافتن حقيقت تاريخ را از دست مي دهد و طبعاً كار بدون انگيزه، مشقّت بار و رنج آور است! ساده ترين شيوه ي تحيليل تاريخ  -  پس از تأمل و دقّت در اجزاء و ابعاد پنهان آن - شيوه ي "مقايسه" است. با اين شگرد، به راحتي مي توان از تاريخ، نتايج در خورد توجهي گرفت و برداشتهاي متنوع و جالبي درموضوعات اجتماعي، اخلاقي و ... بدست آورد.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:24 ب.ظ
شالوده و اساس كار مداحي را "ادب" تشكيل مي دهد. شخص مداح كه نوكري خاندان اهل بيت (ع) را به عهده گرفته، بايد مؤدب ترين اشخاص باشد چرا كه ادب و تواضع شرط قبولي نوكري و خدمت است. داشتن بعضي صفات حيمده جزء "آداب" و آئين مداحي مي باشد كه در اين واقع اين دو مقوله تقريباً جداي از هم هستند. صفاتي كه ربط به مؤدل بودن و اخلاقيات دروني فرد دارد را ادب گويند اما آداب يعني رعايت شرايط و قواعدي كه در بهتر شدن كار و قانون مداري آن به شخص كمك مي كند. ممكن است كه فرد انسان مؤدبي باشد اما رعايت نكردن اين قوانين حمل بر بي ادبي مي شود. بنابراين شخص هم بايد در حيطه ي "ادب" به كمال رسيده باشد و هم در حيطه ي "آداب".
 
 
چون تا كسي آداب را نشناسد نمي تواند به آن عمل نمايد، بايد ابتدا به فراگيري، سپس به آن مبادرت ورزيد. در درجه ي اول بايد سعي ما بر كسب ادب و رعايت احترام نسبت به ديگران بالاخص در لباس نوكري اهل بيت(ع) باشد و چقدر در احاديث و روايات به اين مسئله توصيه شده كه مؤمن بايد احترام برادر مؤمن خود را نگه دارد، خصوصاً اگر از اهل علم، ريش سفيد و يا از سادات باشد. امام صادق (ع) به" اسحاق بن عمار" فرمود: "اي اسحاق به دوستان من هر قدر مي تواني احترام كن كه هيچ مؤمني احسان به مؤمني نمي كند مگر آنكه صورت ابليس را خراشيده و دل او را مجروح مي سازد. "
 
و نيز پيامبر(ص) در مورد رعايت پيران فرمودند: "از ما نيست هر كس پيران مارا احترام نكند. "
 
 
و در مورد احترام به سادات فرموده اند:
"شفاعت من براي كسي كه ذرّيه مرا، با دست و زبان و يا مال احترام و اعانت كرده، ثابت است. "
 
 
در بحث آدابي كه يك مداح بايد بداند، و آن را به انجام برساند به چند مورد اشاره مي شود:
 
الف) ادب مجلس
ا- وفاي به عهد: يكي از وظايف مهم مداح وفاي به عهد و پيمان مي باشد و نيز از آداب خاصه و قابل توجه مداحي به شمار مي رود كه سروقت حاضر شدن و به موقع مجلس را تمام كردن از مصاديق آن مي باشد.
2- انصراف ازخواندن: اگر چه مداح بايد هميشه براي خواندن آمادگي لازم را داشته باشد اما گاهي اوقات پيش مي آيد به دليل عواملي چون عدم تحقيق، زياده روي در خواندن و گرفتن حنجره و ... آمادگي لازم را براي خواندن و فيض نداشته باشد.
اگر مداح آمادگي براي خواندن نداشت ادب اقتضا مي كند كه نخواند. حال اين عدم آمادگي به هر دليل كه مي خواهد باشد و اينجا بهترين راه ، اجتناب از خواندن و انصراف از آن مي باشد، چرا كه خواندن در اين وضعيت باعث افت مجلس مي شود و ادب مجلس نيز در همين است .
 
 
ب ) ادب روحاني
يكي از وظايف مداح در قبال روحاني مجلس، تأسي به سخنان او مي باشد.
بايد به واعظي كه ساعتي براي مستمعين سخنراني كرده، با اشاره به فرازهايي از سخنانش از او قدرداني كرد. اين كار سبب تأثير بيشتر راهنمايي هاي خطيب درمستمعين و همچنين اداي احترام و ارج نهادن به صحبتهاي اوست و بي ادبي محسوب مي شود كه بعد از يك ساعت سخنراني روحاني، هيچ توجهي به منبر او نكنيم و كار خودمان را انجام دهيم . چه بسا تأسي به روحاني ما را در انجام رسالتمان نيز كمك مي كند. بين مداح و روحاني نبايد شكاف ايجاد شود. زيرا هدف هردوي آنها يكي است و بايد يكديگر را در رسيدن به اين هدف واحد ياري نمايند.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:23 ب.ظ
آيه الله مکارم شيرازي:
انحرافات و آفت هايي که در سالهاي اخير در مجالس عزاداري امام حسين(ع) بروز کرده، اعاظم حوزه و مراجع معظم تقليد را نگران ساخته، و هشدارهايي را از سوي آنان در پي داشته است ، از آن جمله حضرت آيه الله مکارم شيرازي چندي قبل در جمع عده اي از مداحان پس از تبيين اهميت اين مراسم ، و با تأکيد بر هر چه باشکوهتر برگزار شدن آن،تذکراتي به آنان ارائه نموده و از ايشان خواستند که مرثيه خواني ها را آفت هاي آن پاک و منزه دارند. در آستانه محرم الحرام توجه شما را به چکيده سخنان معظم له جلب مي کنيم. مداحان اهل بيت سرمايه عظيمي در دست دارند که بايد در حفظ آن کوشا باشند مداحي مي تواند احساسات عاشورايي را بسيج کند و اهداف امام حسين(ع) را در قالب شعر در دلهاي عزاداران بخصوص جوانان جاي دهد. به همين خاطر ائمه(ع) فرمودند:" لکل بيت بيت في الجنه" اما اين سرمايه ممکن است دچار آفاتي شود که به چهارده مورد آن اشاره مي کنيم:
1- خارج بودن اشعار از زبان "قال" يا زبان "حال"
توجه داشته باشيد که اشعاري که مي خوانيد از زبان قال يا زبان حال خارج نباشد زبان قال يعني مطلب مدرک معتبري داشته باشد و زبان حال يعني واقعا حال امام حسين (ع) و اصحابش اقتضاي اشعاري که ميخوانيد داشته باشد . بايد شان و منزلت امام حسين(ع) مي گويد: " يقين دارم که در دل آرزوي به جز دامادي اکبر نداري"! عاشورا از آن علو مقامش چقدر پايين مي آيد! اين مداح نه تنها بر خلاف تاريخ حرف زده چون آن حضرت ازدواج کرده بود، بلکه خودش را جاي امام حسين (ع) حساب کرده و در واقع فکر و آرزوي خودش را بر زبان مي آورد. و يا مداحي در باره امام زمان(ع) مي گويد: نمي دانم تو آواره کدام بيابان هستي که من هم در آن آواره شوم، امام زمان (عج) که آواره نيست، آن حضرت در ميان ما است، در ميان مهمانان و شيعيان . البته جا دارد از اشعار بعضي از شاعران متعهد معاصر قدرداني کنم که اشعار بلندي سروده اند. مداحان عزيز از اشعار بلند آنها استفاده کنند و توجه داشته باشند که اشعار تازه را حفظ نبودن و از روي نوشته خواندن عيب نيست. به هر حال الحمد لله مداحاني با فکر بلند داريم که اشعار بسيار زيادي مي خوانند و اهداف مقدس امام حسين (ع) مکتب اهل بيت و عشق به امام زمان (عج) را کاملا پرورش مي دهند.
2- بيان مسائل غلو آميز
 نبايد مسائلي بر زبان مداحان جاري شود که بوي غلو مي دهد . امير المؤمنين (ع) فرمودند : هلک في رجلان محب غال و مبغض حال" دو گروه در باره من هلاک شدند، آنها که غلو مي کنند و ما را برتر از مقاممان معرفي مي کنند و همچو خداوند مي ستايند و دشمناني که العياذبالله به ما لعن مي کنند. از اينکه اين دو گروه همسنگ هم قرار داده شدند معنايش اين است که هر دو گروه در اشتباه مي باشند. گاهي از گوشه و کنار زمزمه هايي مي شنويم که خيلي زننده است، " لا اله الا فاطمه الزهرا" يا "لا اله الا زينب" کسي که اين سخن را مي گويد اگر بفهمد که چه مي گويد استکاني که از آن چاي مي خورد رابايد آب کشيد اين حرف ها علاوه بر اينکه خلاف تعليمات اسلام است ، اگر به گوش دشمنان برسد، که اين روزها راحت منتقل مي شود ـ مي گويند اينکه اما مي گفتيم شيعيان کافرند ، دليلش اين سخنان است . البته ممکن است اين ذاکران بي اطلاع باشند که بايد پيش کسوت هايي از مدحان و وعاظ محترم آنها را راهنمايي کنند در نام گذاري هيئت ها هم دقت شود.
3- عدم بهره مندي از آموزش هاي لازم
وعاظ محترم در حوزه ها درس مي خوانند و پس از مرحله آموزش به وعظ مي پردازند. همان طوري که منبر ترکيي از علم و هنر است، مداحي هم همين طور است . لذا براي مداحي هم آموزش لازم است. مداحان هم بايد اطلاعات لازم را داشته باشند و هم اين هنر را داشته باشند که چگونه بخوانند. اگر فقط بخش هاي مربوط به هنرمندي را ياد بگيرند ولي از جنبه علمي آموزش نبينند، کم مي آورند و نمي توانند انجام وظيفه کنند لذا خوب است مراکزي براي آموزش مداحان ايجاد شود و افراد عالم و شايسته آموزش دهند و افرادي که آگاهي لازم از مسائل اسلامي ندارند، وارد اين کار نشوند.
4- چراغ سبز گناه به مردم نشان دادن
نبايد در مجلس عزاداري گفته شود که در طول سال هرگناهي که مي خواهيد انجام دهيد اما در ايام محرم که عزاداري مي کنيد گناهان شسته مي شود! امام حسين(ع) براي مکتب و مذهب شهيد شد. لذا در مجالس حسيني بايد مذهب را تقويت کرد جريان حاجب کاشاني و شعر" حاجب اگر معامله حشر با علي است من ضامنم که هر چه بخواهي گناه کن" را مي دانيد که حضرت را در خواب ديد که به او فرمود تو مداح خوبي هستي ولي اين شعرت بد بود ولي او پرسيد چه بگويم، امام (ع) فرمود بگو" حاجب اگر معامله حشر با علي است شرم از رخ علي کن و کمتر گناه کن" ببينيد فرق اين دو مکتب چقدر است.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:22 ب.ظ
آفات مداحي دراثر تحركّات و تحريكات ايجاد مي شود .با نحباني وبرداشت محصول ازدرختها همراه با آفت است .اما بدين معني نيست كه انسان با غباني را كنار بگذارد نوكري هم آفت دارد ،اما دليل بركنار گذاشتن آن نيست .ما به عنوان يك درخت ميوه يا بهتر بگوييم ‹‹شجره طيبه ››هستيم .اما اين شجره ،اگر شجره اي باشد كه خداحافظ آنست ، به اين نتيجه خواهيم رسيد كه ‹‹فا لله خير حافظاً و هوارحم الراحمين ››
اما اگر امر تشريعي باشد كه فرد در مقابل آفات مقابله ومبارزه كند اينجا بايد با آفات بجنگد .آفت هميشه مي آيد و ما نمي توانيم از آن فرار كنيم بلكه بايد با آن مبارزه كنيم .يك درخت در تمام فصول ،خواه نا خواه آفت دارد .كه بايد در گفتگوها ،مجاورتها و مخصوصاً مجالستها نكات لازم رعايت شود
 
آفات شخصي
گاهي آفات اخلاقي د ر جامعه ازيك فرد عادي سر مي زند ،اما از مداح نبايد سر بزند .آفت اخلاقي براي كسي كه رهبر جامعه است خيلي بد است .چون كه مداح گاهي اوقات راهنما هم مي شود . ظرفيت خود را افزايش دهيد .اگر عادت كنيد به اينكه شما را تحويل بگيرند و هر جايي كه رفتيد پيش پايتان بلند شوند يا احترامتان كنند ،ضعف داريد اين خيلي بد است .
 
بعضي از آفات اخلاقي مضّر وخطرناك است كه وجود آنها براي يك مداح ونوكر،مشكل ساز است،آفات اخلاقي را ،ذاكربايد خود بيابد وحل نماييد .مثلاً عصبا نيت،كم صبري يا غيره ...براي كنار گذاشتن رذايل اخلاقي بايد اراده دركار باشد و تا اراده نباشد رفع نخواهد .                                                                     
 
نزاكت مداح اهل بيت (عليهم السلام )خيلي مهم است .
مداح اهل بيت (عليهم السلام ) بايد نماز را اول وقت بخواند ،قرآن را غلط نخواند،قرآن زياد بخواند و بر دعا خواندن مسلّط باشد
 
مادحين بايد عباداتي را علاوه برعبادات مردم براي خود اضافه كنند،مثلاً نماز شب و نماز امام زمان (عج) بخوانند.چرا كه بايد درعبادات با مردم فرق كنند .هميشه با وضو باشد .اگر اهل نماز شب باشد خيلي خوب است .خيلي از مادحين به خاطر عبادتشان مورد ايراد ديگران قرار گرفته اند .پس در مجالس اولوّيت با واجب (نماز )است بعد مستحب (عزاداري ).مادح بايد به اذان احترام خاص بگذارد همينطور به نماز جماعت ونماز اوّل وقت .و جلسه را طوري به پايان ببرد كه وقت نماز را به تاخير نيندازد مورد جاي گرفتن صندلي يا منبر درحسينيّه ،مجلس يا هيئت ،نبايد كسي پشت صندلي خواننده بنشيند پشت سر خواننده بايد كاملاً خالي ناكرده شيطنت كسي ،شما را خراب نكند .خود را عادت به ادب بدهيد
احترام به سادات ،پدر ،مادر ،خواهر است وهمينطور احترام به مداحان ديگر                               
حتي اگر مقتلي را غلط خواند به صورتي كه به او بر نخورد آرام ودر خلوت تذكّر بدهيد.
 لباسي كه باعث رعب در افراد شود مشكل ساز است.نبايد لباس مشكي را در ايّامي كه شهادت نيست بپوشيد زيرا كسالت آور است.لباس پوشيدن ما بايد طبق شئونات باشد.اگر ما شئونات را رعايت نكنيم نمي توانيم آفت را از بين ببريم .لباس وموي مداح بايد معمولي باشد                                            
 
- يكي از آفات ،غناي كاذب است كه استفاده از منبر واستماع را كم مي كند وخيلي ازاوقات باعث مي شود ،انسان فكر كند به نقطه ي اوج رسيده ولي با توجه به حالات بزرگان دين واشاره ي رهبرمعظم درمورد مداحي اين پيشرفت ،حد ونهايت ندارد وهرچه تلاش بيشتري داشته باشيم نتيجه ي بهتري به دست خواهيم آورد                                                          
مداح در وفاي به عهد وخوش قولي بايد زبانزد باشد ‹‹يا ايها الذين امنوا او فو ابالعقود ››     (سوره انعام)
‹‹اي كساني كه ايمان آورده ايد به وعده ها عمل و وفا كنيد.››
 
حضرات معصومين ،هر كسي را كه به وعده وفا كند مثل فرزند خودشان دوست دارند.
 
رسالت نوكري ،حاج منصور ارضي


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:21 ب.ظ

اهل بیت(ع) باید دارای خصوصیات فردی، اجتماعی، معنوی و اخلاقی خاصی باشد، تا بتواند آنچنان که لایق هنرش است در اجتماع حضوری سودمند داشته باشد، که در اینجا به طور خلاصه به ذکر بعضی از این خصوصیات می پردازیم. انشاءالله که مفید واقع شود. ....
اعتماد به نفس
ذاکر اهل بیت(ع) باید اعتماد به نفس را در خود تقویت کرده ودر ابتدا امر به خود تلقین کند که می تواند مداحی کند. زیرا تلقین یکی از راههای تعلیم و تعلّم است. و در مقابل، حالت یأس و ناامیدی را از خود دور کند، که راه کسبِ شهامت، امید به آینده ی درخشان است.
این نکته غلط است که گمان کند استعداد این کار در وجود او نیست، بلکه هر کس با امید و تمرین پی در پی می تواند موفق شود، به شرط اینکه هدفش جلب رضایت خداوند و خوشنودی ائمه ی اطهار (ع) باشد. پس اگر از روز اول به خود تلقین کند که لایق مداح شدن است، خواهد توانست؛ چرا که در مواقع عادی با دوست، خواهر و یا بستگانش خوب و زیبا و روان صحبت می کد و با آهنگی خوش آنها را صدا می زند. پس چنین شخصی حتماً خواهد توانست برای یک جمعی هم، زیبا و روان صحبت کند.
اعتماد به نفس و امید به آینده باعث می شود:
آینده ی نَفَس تضمین می شود؛(نفس در هنگام خواندن نمی بُرد.)
کم رویی و ترس او در برابر جمعیت و مستمعین از بین برود؛
صدایش باز و شکوفا شود؛
حالت ظاهری او تغییر نکند:
حواسش پرت نشده و مطلبی از یادش نرود؛

طهارت و انجام فرایض
روضه خوان واقعی  باید با داشتن طهارت باطنی(رفع صفتهای رذیله) و طهارت ظاهری(داشتن وضو) و انجام فرایض دینی و ترک محرّمات بر لطایف روح خویش بیفزاید و با به دست آوردن صفای دل مردم را منقلب کند.
اخلاص
مهمترین خصوصیتی که یک مداح باید داشته باشد اخلاص است. بدین معنی که نیت و هدفش فقط رضای خداوند متعال باشد.
در مداحی رقابت نداشته باشد مثلاً بخواهد روی دست بلند شود. همانطور که در بحثهای قبلی ذکر شد آخرت را به دنیا نفروشد. چون این طیب الله ها و بارک الله ها به درد نمی خورد. اگر مردم او را دوست داشته باشند تا دَم قبر بیشتر دنبال او نمی روند.(این صداها از ما گرفته می شود و روزی می شود که از ما بهتر می خوانند.) پس اخلاص در خواندن مخصوصاً در مصیبت اهل بیت(ع) ضروری است.
بعضی مواقع امکان دارد شخصی از صدای خوبی برخوردار نباشد ولی دارای نَفَسی باشد که در موقع خواندن مستمعین را منقلب کند. البته این نَفَس را خداوند به او عنایت کرده. پس صدای تنها کافی نیست، این اخلاص است که می تواند دلها را شکسته و منقلب نماید. «خو را بشکن تا شکنی خلق جهان را».
همچنین اگر از او اشکالی گرفتند ناراحت نشود. کم و زیاد بودن جمعیت در او تأثیر نگذارد. ندادن هدیه او را دلسرد نکند. تنها نیتش خداوند متعال باشد، که اگر نیتش پاک و خالص بود، حرفش بیشتر در مردم تأثیر می گذارد و دلهایشان را به خدا نزدیکتر می کند.
البته این اخلاص علاوه بر نیت، در عمل نیز باید باشد. با چنین اخلاصی هم خودش را از دریای معصیت و گناه دور کرده و به ساحل رستگاری روانه می کند و هم مردم را از گرداب گناه و معصیت نجات می دهد. پس مداحی را به عنوان شغل و حرفه انتخاب نکند، یا خدای نکرده هدفش خودنمایی، شهرت طلبی، زراندوزی و... نباشد. تنها هدفش رسیدن به قرب الهی و رضایت اهل بیت(ع) باشد. اگر هدفش چیزی جز این بود، آن را تغییر داده و به هدف مقدس و قربه الی الله تبدیل کند.
تا نباشد از جانب معشوق کششی  کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد
تواضع
مداح باید متواضع و فروتن باشد، تا حرفش بهتر در مردم اثر کرده و مورد مبحت عاشقان اهل بیت(ع) قرار گیرد.
نباید خود را بالاتر و برتر از دیگران بداند و تکبّر و غرور داشته باشد. که در این صورت نخواهد توانست وظیفه اش را به طور احسن انجام دهد.

سخاوت
یکی دیگر از خصوصیاتی که مداح باید داشته باشد سخاوت است، یعنی در بعضی جاها از خود مایه بگذارد. مثلاً اگر جایی بود که طرف بضاعت مالی نداشت علاوه بر شرکت در آن جلسه از مال و سرمایه ای که خداوند به او عطا فرموده احسان نماید.
همچنین در نوشته ها و اشعارش هم سخاوتمند باشد و تجربیاتش را در اختیار دیگران قرار دهد، تا از نوشته ها و تجربیات او استفاده کرده و فیض معنوی ببرند، که خیر و برکت نزد خدای سبحان است.
مشوق بودن
ذاکر اهل بیت(ع) باید مشوق دیگران باشد و طوری نباشد که چون بخواهد خودش شهرتی کسب کند و در میان مردم معروف شود، دیگران را دلسرد کند، بلکه از آموخته هایش به آنان بیاموزد و آنها را مورد تشویق قرار دهد. که اگر با اعمال و حرفهایش آنها را دلسرد کند، ممکن است از مسیر الهی دور شوند و در معرض گناه قرار گیرند که در گناه آنان، خود ذاکر هم سهیم خواهد بود.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:20 ب.ظ

واعظ: موعظه کننده، سخنران، اندرزگو، کسی که در مجالس اهل بیت(ع) و محافل دینی منبر می رود و به موعظه و صحبت کردن می پردازد و در پایان هم مصیبت می خواند.............
ذاکر: یادآورنده، کسی که از مسائل اهل بیت(ع) می گوید و مردم را می گریاند. چه مداح باشد و چه منبری. «ذاکر اهل بیت(ع)» عنوانی افتخار آمیز است.
مصیبت: متن واقعه های جانگدازی است که برای ائمه ی اطهار(ع) رخ داده. که بر اساس اسناد و روایات صحیح از امامان، یا از یاران و اصحاب قابل اعتماد آنان و یا از طرف کسانی که مورد اعتماد شیعه هستند مثل مرحوم مجلسی و حاج شیخ عباس قمی و دیگران به ما رسیده است. به طور کلی مصیبت نثری است از شرح مصائبی که بر اهل بیت(ع) وارد شده.
مرثیه: مرثیه شعری است که درد و غم و اندوه ائمه اطهار(ع) را به صورت شعر درآورده است. به طور کلی می توان گفت: مرثیه متن مصیبت است که به صورت منظوم (شعر) می باشد. گاهی اوقات در مرثیه تشبیهاتی هم آورده می شود. مثال:
بر حاشیة برگ شقایق بنویسید
گل تاب فشار در و دیوار ندارد
در بیت بالا منظور از «گل» خانم فاطمه ی زهرا(ع) می باشند.
نوحه: در اصطلاح مداحان عبارت است از بیان مراثی به صورت موزون برای اینکه مستمعین با نظمی خاص به سینه زنی یا زنجیر زنی بپردازند.
روضه: روضه خوانی به معنای ذکر مصیبت و مرثیه خوانی ائمه می باشد. که یکی از عوامل زنده ماندن نهضت ائمه و پیوند روحی و عاطفی شیعه با اولیا دین است.
زبان حال: یکی از مواردی که واعظ یا ذاکر به ذکر مصیبت می پردازد و از آن استفاده می کند، زبان حال است. بسیاری از شعراء و مداحان از این طریق عرض ادب و مجلس گرمی می کنند.
زبان حال همن زبان دل است که از درون معشوق حکایت می کند. پس زبان حال همان جملاتی است که هنگام مرثیه خوانی از زبان اهل بیت(ع) خوانده می شود. به عبارت دیگر زبان حال این است که گوینده خود را به جای مصیبت زده تصوّر می کند و با احساس خودش احساس درونی مصیبت زده را بیان می کند و البته به این نکته باید توجه داشت که آنچه به عنوان زبان حال اهل بیت(ع) بیان می شود باید مناسب شأن و مقام الهی آنان باشد و نکته ی مهم دیگری که در اینجا قابل ذکر است، این است که زبان حال را هیچ وقت به عنوان روایت نخوانید



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:19 ب.ظ

اگر می خواهید با گرفتگی سینه مواجه نشوید و با صدایی رسا و دلنشین خواندن را ادامه دهید، باید بدانید چه چیزهایی برای شما مفید و یا مضر است.پس علاوه بر اصول مداحی توصیه های زیر را نیز رعایت کنید:....
خوراکیهایی که برای سینه و حنجره ی شما مضرّند عبارتند از:
انواع ترشیها، شوریها و سرخ کردنیها؛
چای پررنگ، مخصوصاً اگر داغ باشد؛
آب یخ بعد از اجرای برنامه؛
غذاهای چرب و شیرینی جات؛
استفاده از آجیل قبل از برنامه؛
خوراکیهایی که برای سینه و حنجره ی شما مفیدند عبارتند از:
تمام غذاهای کم چربی و آب پز، مانند: سوپ، شلغم، گوشت، مرغ و...
انواع برنجها مانند: دمی، باقلاپلو، عدس پلو و...؛
نوشیدن شیر گرم یا آب گرم بدون قند در بین اجرا برنامه؛
تخم مرغ عسلی قبل و بعد از برنامه؛
مکیدن کتیرای خوراکی.
اگر دچار گرفتگ صدا و صوت حنجره شدید و قفسه ی سینه تان درد گرفت، در مرحله اول به پزشک مراجعه کنید. در غیر اینصورت می توانید به دستورات زیر عمل کنید.
دانه های لعاب دار را خیس کرده و در یخچال نگهداری کنید. هنگام مصرف کمی آب جوش به آن اضافه کرده و قبل و بعد از برنامه بخورید. اگر قبل از برنامه از آن استفاده کردید تا اجرای برنامه هیچ چیز حتی آب گرم هم نخورید.
روزانه ده عدد مغز بادام را پوست گرفته و خیس کنید و بعد از مدتی بخورید.
قرص التادین گیاهی را که ضد التهاب گلو می باشد با دستور پزشک استفاده کنید.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:19 ب.ظ
بعد از آنکه مختصری در رابطه با شرایط درونی و ظاهری یک مداح صحبت کردیم حال میخواهیم تعریفی از صدا را داشته باشیم.
یک مداح بعد از گذراندن شرایط ابتدایی و اصلی کار که در مبحث قبل اشاره شد باید دارای صدای خوش و گیرا و جاذب باشد.یعنی بدون داشتن یک چنین صدایی هرگز نمیتوان مخاطبی را جذب کرد یا مجلسی را اداره نمود.
به طور کلی تعریف صدا عبارتست از برخورد دم و بازدم هوای درون ریه ها که با برخورد با تارهای صوتی حنجره ایجاد میشود.که حجم صدا .بلندی صدا.قابلیت ارتعاش صدا همگی به این دو فاکتور دم و بازدم و کیفیت تارهای صوتی هر شخص بستگی دارد.
کسانی که صداهای خوب دارند تارهای صوتی خوبی دارند که میتوانند با مانور روی تارهای صوتیشان اصوات و کلمات را زیباتر از بقیه ادا کنند.
کسی که در عرصه مداحی پا میگذارد باید از این موضوع مطمئا باشد که دارای صوت زیبایی هستندالبته هر صدا و آوایی مناسب مداحی نیست که در قسمتها بعدی به آن اشاره خواهیم کرد.
صدای یک مداح باید صدایی باشد شفاف.با حجم و گستره زیاد تا اندازه ای بم و دارای فاکتور حزن و اندوه که این اضافه کردن حزن و اندوه خود مبحث مفصلی است که بعدا به آن اشاره خواهد شد.
بهترین راه برای تشخیص یک صدای خوب برای مداحی آنست که نزد استاد این هنر تست صدایی داده شود تا استاد بر پایه آنالیز صدای شخص که مبتنی بر فاکتورهایی است که اشاره شد به یقین بگوید که این صدا قابلیت هنر مداحی را دارد یا خیر؟
البته در این قسمت اساتید نگاهی بر خام بودن جنس صدا ندارند بلکه زنگ صدا و ضرب آهنگ صدا را مورد توجه قرار میدهند چون خام بودن صدا بعدا بر اثر تمرین و مداومت حل خواهد شد.
تست صدا به این دلیل مهم است که با انجام آن مشخص میشود که هنر آموز در چه مرحله ای قرار دارد و استاد باید از چه قسمت از تمرینات صدا سازی شروع نماید.
بطور کلی داشتن صدای خوب ویژگی است که خود شخص به استانداردش پی میبرد و توصیه میشود فقط در صورت رعایت موازین قبلی و در صورت اطمینان از یک صوت و لحن خوب به نزد استاد هنر مداحی بروید چون در غیر اینصورت به هیچ وجه ثمری برای شما در بر نخواهد داشت.
اگر در وضعیت الان جامعه مداحی صداهایی با آواهای نا خوش و خشن و غیر اصولی میشنویم همگی به دلیل عدم رعایت اصل پالایش صدا و عدم صدا سازی توسط استاد مداحی است که یک چنین فجایعی را در جامعه مداحی به بار می آورد.
در قدیم مداحان به نام و صاحب سبک عملا خودشان اساتید موسیقی سنتی بوده اند و با شناختی که از دستگاهها و ردیفها و آواها و نغمات داشتند مبادرت به مداحی مینمودند که به همین دلیل سبکها و آثار جاودانی از خود به جای میگذاشتند.
در اینجا داستانی از مداح با اخلاص و نامی اهل بیت (ع) مرحوم حاج محمد علامه (ره) برایتان نقل میکنم تا گواهی بر نوشته های این حقیر باشد.
مرحوم علامه نقل میفرمودند:
روزی شخصی برای یادگیری اصول مداحی نزد من آمد.بعد از مدتها آموزش و تمرین دقت کردم و دیدم هیچ پیشرفتی در صدای این شخص بوجود نیامده با اینکه از ابتدا به آن شخص متذکر شده بودم که شما صدای لازم برای مداحی را ندارید.
ولی چون شخص مورد نظر با اصرار فراوان مجددا در خواست خودش را تکرار نمود مجبور شدم به طور عملی و فنی به ایشان بفهمانم که این هنر برای صدای شما مناسب نیست.
خلاصه روزی او را به کناری کشیدم و مخفیانه به اوگفتم:فلانی هدفت از یادگیری مداحی چیست؟
او گفت:ابراز ارادت به اهل بیت (ع) اللخصوص امام حسین (ع).
به او گفتم :اگر از ته قلب منظورت ابراز ارادت است به نظر من شما چایی ریز دم و دستگاه امام حسین (ع) بشوید بهتر است که در امر ارادت و نوکری امام حسین (ع) هیچ تفاتوتی بین کارهای انجام شده نیست و فقط نیت خالص و از ته قلب ملاک است.شما برای مداحی ساخته نشده اید.
مرحوم علامه میفرماید:بعد از حرفهای من آن شخص پذیرفت و شاهد بودم در سالهای بعد و مراسمات اهل بیت (ع) با چنان ارادتی در آبدار خانه حسینیه مشغول بود که شاید بسیاری از مداحان همانند من حقیر یک چنین ارادت قلبی محکم و قوی را در دل نداشتیم.
با ذکر این داستان میخواستم به این مسئله تاکید داشته باشم که مداح ابزار و وسیله اش صدا و آوای خوش اوست.در غیر اینصورت نه تنها مانع جذب مخاطب خواهد شد بلکه باعث گریزان کردن مردم از محیطهای مذهبی نیز میگردد که مسئولیتش به عهده شخص مداح خواهد بود.
توجه:مراجعه به یک استاد هنر مداحی بسیار مورد تاکید است تا در پرتو راهنمایی استاد در امور مختلف ائم از صدا سازی و پرورش صدا و معرفی کتب و مرجع های مختلف و رفع اشکال بتوان به نحو شایسته مداحی کرد.برادارنه خدمت دوستان خودم عرض کنم از پیگیری این هنر بدون وجود استاد جدا خودداری نمائید البته اگر به دنبال متبلور کردن این هنر روحانی در وجود خود هستید.
ولی اگر بخواهید به طور تصادفی و گذرا بخوانید که آن را به هیچ وجه مداحی حرفه ای نمیتوان نامید تصمیم اول و آخر به عهده خود شماست.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:18 ب.ظ

منظور از حنجره و صدای قوی، صدای بلند یا فریاد نیست، بلکه منظور حنجره و صدایی می باشد که پرقدرت و پر نیرو است. که اگر برنامه ای را اجرا کرد، خسته نشده و تواناییش را از دست ندهد. بعضی اشخاص با وجود داشتن صدای پرطنین و پرحجم، بعد از مدتی مداحی، تارهای صوتی آنها از کار می افتد و توانایی انجام فعالیت بیشتر را از دست می دهند. برعکس افرادی هم هستند که با وجود صدای کم حجم و نازک، دارای حنجره ی پرقدرت هستند. به طوری که تارهای صوتی آنها به زودی از کار نمی افتد و می توانند سالها مداحی کنند.....
پس خواننده ی خوب کسی است که بتواند مجلس را تا آخر به تنهایی اداره کند. که این خصوصیت حاصل سالها مجلس داری و کسب تجارب گوناگون می باشد، که به خصوصیتهای فردی نیز از قبیل بنیه ی جسمانی، بزرگی قفسه ی سینه، بزرگی حفره های بینی و دهان، حالت جمجمه و ... بستگی دارد.
حنجره ی انسان و تارهای صوتی مانند دیگر اعضای بدن از تعدادی ماهیچه و عضله تشکیل شده است. همانطور که هنگام ورزش، ابتدا بدن خود را گرم می کنید و بعد تمرین را به اوج می رسانید، در خواندن هم باید اول عضلات حنجره را گرم و نرم کنید. اگر از همان اول با صدای بلند شروع  کنید، مطمئن باشید که پس از مدتی به تارهای صوتی شما لطمه خواهد خورد. پس سعی کنید حتی الامکان تمرینات زیر را جهت تقویت حنجره و صدایتان انجام دهید:
فک پایینی را شل کرده سپس از راه دهان نفسهای کوتاه و سریع بکشید و کم کم بر سرعت آن بیفزایید. البته نفسها نباید از راه تنگی گلو باشد بلکه باید از پرده ی دیافراگم شکم باشد. این تمرین باعث قوی شدن عضلات زیر فک و اطراف گلو و شکم می شود. چون هنگام خواندن فشار زیادی به این عضلات وارد می شود.
چانه را به سینه بچسبانید به طوری که وزن سر، روی چانه افتاده باشد در این حالت چند مرتبه دهانتان را باز و بسته کنید به طوری که سرتان همراه این حرکت بالا و پایین رود. سپس مدتی دهانتان را به حالت نیمه باز و راحت استراحت دهید.
دستتان را زیر چانه بزنید و به فرض اینکه چیزی می جوید، دهانتان را مکرّر باز و بسته نمایید. این عمل را چند بار تکرار کنید. این تمرین و تمرین قبلی باعث قوی شدن عضلات چانه، شقیقه و گلو می شود.
کشیدن نفس عمیق برای تقویت صدا، به این صورت که هنگام بازدم هوا را آهسته و پی در پی بیرون می دهید و واژه هایی مانند «آه، هو، هی» را تکرار می کنید. عمل بازدم هرچه طولانی تر باشد بهتر است. این عمل را مرتب تکرار کنید تا صدایتان تقویت شود.
برای کشیدن و خوب شدن صدا روش نوک زبانی هم مفید است. به این صورت که قسمت عقب زبان بی حرکت باشد. این حالت را می توان با تلفظ حرفهایی مانند «ر، د، ن» و بقیه حرفهایی که از قسمت جلو زبان تلفظ می شوند، به صورت مسلسل وار(د، د، د) تکرار کنید.
اگر می خواهید به صورت تمرینی بخوانید، برای روز اول پانزده دقیقه در نظر بگیرید. پنج دقیقه ی اول را با صدای پائین، پنج دقیقه ی دوم را با صدای متوسط و پنج دقیقه سوم را با صدای بلند بخوانید. بعد از گذشت چند روز مدت تمرین را بیست دقیقه و سپس تا سی دقیقه افزایش دهید.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:17 ب.ظ
گرفتگی صدا درمداحان حرفه ای
افرادی که حرفه آنها مداحی است، باید بیش از افراد معمولی به حفظ و سلامتی صدای خود توجه کنند. چنانچه فردی در مواقع سرماخوردگی، استراحت صوتی را رعایت نکند و با شدت و بلند صحبت کند، باعث خونریزی های کوچک در تارهای صوتی می شود که این تغییرات به تدریج به علت رعایت نکردن بهداشت حنجره، به گره صوتی تبدیل می شود که نیاز به عمل جراحی دارد.
تعداد کمی از مداحان در ساعات استراحت و پس از مراسماتشان از سیگار استفاده می کنند که بسیار مضر است زیرا بیشترین آسیب تارهای صوتی در مواقع خستگی و خشکی مخاط پوششی تارهای صوتی رخ می دهد که توصیه می شود با مصرف آب، باعث افزایش رطوبت و لطافت تارهای صوتی شوند و از آسیب های متعدد در امان باشند. اما چندکلامی با آنهایی که می خواهند صدای حرفه ای داشته باشند: صدای حرفه ای دارای شرایط خاصی از نظر فیزیولوژی و آناتومی تارهای صوتی و همچنین توانایی های ویژه است که پس از بررسی های دقیق با تمرینات صحیح می توان این توانایی را افزایش داد. در غیر این صورت، صرفا به دلیل یک میل و تفکر احساسی و تمرینات ناصحیح و غیراستاندارد توانایی ذاتی و اصلی حنجره مختل شده و تغییرات غیرقابل جبرانی در تارهای صوتی ایجاد می کند. نکته دیگر این که بعضی افراد با تقلید صدای مداحان حرفه ای در زمان کوتاهی کیفیت صدای واقعی خود را از دست می دهند که این اتفاق در بعضی مداحان آماتور دیده شده است.
چند نکته
۱.دخانيات تارهاي صوتي را تحريك مي كند و فرياد كشيدن و صحبت كردن با صداي بلند در مناطق پر سر و صدا بسيار براي انسان مخصوصا مداحان زيان دارد.
۲.به ميزان کافي آب بنوشيد .
۳.در روز چند بار به تارهاي صوتي‌تان استراحت بدهيد و به قول معروف "چُرت صوتي" ‌بزنيد به ويژه در اوقاتي که بيش از حد از صدايتان کار کشيده‌ايد. به عنوان مثال مداحان بايد درطول ساعات استراحت پس از مداحی یا تمرین سنگین باید از حرف زدن اجتناب کرده و سعي کنند به جاي صحبت بي‌وقفه با همکاران و دوستان، اندکي به تارهاي صوتي‌شان مجال استراحت بدهند.
۴.سيگار نکشيد، سيگار به ميزان فوق‌العاده‌اي خطر بروزسرطان حنجره را افزايش مي‌دهد، حتي استنشاق دود سيگار اطرافيان مي‌تواند منجر به آزردگي تارهاي صوتي شود.
۵.
ازصداي خود به طور افراطي کار نکشيد. از فرياد کشيدن و بلند بلند صحبت کردن مداوم بپرهيزيد. اگر به طور مداوم در گلويتان احساس خشکي و خستگي مي‌کنيد و يا صدايتان دورگه، گرفته و يا زمخت شده، نشانه‌اي هشدارآميز محسوب مي‌شود مبني بر آنکه بايد در بکارگيري صدايتان بيش از پيش اصول ايمني را رعايت کنيد. در واقع گرفتگي دائم صدا نوعي علامت هشداردهنده است.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:17 ب.ظ

هنگام روضه خواندن فاصله ی دهان خود را با میکروفن رعایت کنید و سعی کنید از فضای دهان بخوانید، مخصوصاً هنگام اوج روضه خوانی، تا بتوانید صدای خوبی را منتقل کنید.....
نکته ی دیگری که باید به آن توجه کامل داشته باشید این است که نفس کشیدن شما در بین خواندن صحیح و به جا باشد. چون نفس صحیح صدا را دلنشین تر می کند.
پس هر گاه در بین خواندن با کمبود نفس مواجه شدید، در جایی مناسب مکث کنید و در حالیکه دهان بسته باشد، آرام و بدون صدا نفس بکشید. این طریق نفس کشیدن به نفس مخفی معروف است. در این صورت نه آهنگ شما خراب می شود و نه مستمعین متوجه نفس کشیدن شما می شوند.
و اما اگر خواستید در هنگام خواندن، از صدای بَم وارد صدای زیر شوید، صدای زیر را طولانی نکنید، چون هم حُزنِ صدا را کم می کند و هم به تارهای صوتی شما صدمه وارد می شود و کیفیّت صدایتان پائین می آید. البته خود شما در هنگام خواندن متوجه این موضوع نمی شوید و فقط احساس خستگی در حنجره می کنید.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:16 ب.ظ

مدّاحان اهل بيت، كه با ذكر مصيبت و ذكر فضايل خاندان وحي، مجالس حسيني را گرم و اشك عاشقانه ي شيعيان آل الله را جاري مي سازند، از عوامل مهم بقا فرهنگ عاشورايند.
مدّاح، در اصطلاح شيعي، به كساني گفته مي شود كه در ايام ولادتها و شهادتهاي ائمه (عليهم السلام) در مجالس جشن و عزا به خواندن اشعاري در فضايل و مناقب محمد و آل محمد يا در مظلوميت آنان مي پردازند.
 
مدّاح يعني، ستاينده، ستايشگر .... بسيار ستاينده ، بسيار ستايش كننده، مديحه گو، مدحتگر، مدح كننده كه فضايل و محاسن ممدوح را بيان كند و برشمارد. 
ذاكر، يعني يادآورنده و كسي كه از مصائب اهل بيت عليهم السلام مي گويد و مردم را مي گرياند ؛ چه مدّاح باشد و چه واعظ و منبري . 
 
ذاكر اهل بيت (ع) عنواني افتخار آميز است براي آنان كه با مداحي و مرثيه خواني، نام و ياد دو فضايل و مظلوميت هاي خاندان پيامبر(ص) را زنده نگه مي داند و نقشه ي دشمنان را در به فراموشي سپردن ظلمتهاي خويش به دودمان رسالت، خنثي مي سازند. 
 
مداحي نوعي الگو دادن به مخاطبان و شخصيت پردازي اجتماعي و الگويي براي جامعه ي ارزشي است. سنگري براي پراكندن و نشر فضيلتها در قالبي مؤثر و فراگير نسبت به همه است و مدّاحان به خاطر اهميت كارشان در جامعه و در شكل دهي افكار و عواطف، نقش مهمي دارند و فلسفه ي اساسي مدّاحي ، ترويج خوبيها و تبيين روحيه هاي والاي شهيدان كربلا و دميدن روح تعهّد و حماسه در شيعه است و يك عشق و ايمان است، نه يك حرفه و شغل .
 
مدّاحان به لحاظ اينكه كارشان بر عنصر"صدا" ، "شعر"، "الاجرا" و "مخاطب" متّكي است بايد هر چه بيشتر نسبت به آموزش ديدنهاي لازم، پختگي اجرا، تمرين پيوسته، گزينش شعرهاي خوب و پرمعني و زيبا و بديع و ولايي، مطالعه ي مقتلهاي معتبر، و منابع تاريخي، تكيه روي اشعار و مطالب اخلاقي، فكري و عقيدتي پرهيز از غلّو و مبالغه و گفتن حرفهاي اغراق آميز و غير قابل قبول كه اثر منفي دارد، اهتمام ورزند، از دروغ و تصنّع و بازارگرمي بپرهيزند، خلوص و صداقت و مناعت طبع را فراموشش نكنند، نوكري اباعبدالله الحسين و اخلاص نسبت به آن حضرت را از ياد نبرند و از آنجا كه شعر خوب از نظر مضمون، قالب و تعبير، در دلها و افكار، تأثير ماندگار مي گذارد؛ در شناخت و مطالعه و انتخاب شعر هاي پخته وعميق و زيبا بكوشند تا بهتر بتوانند در اين سِمَت به ترسيم چهره ي الگوهاي كمال و اسوه هاي پاكي، يعني معصومين (ع) بپردازند و خود نيز الگوي اخلاق و تعهد باشند.
 
امام صادق (ع) فرمود:  " مَنْ ذُكِرْ نا عِنْدَهُ فَفاضَتْ عَيْنناهُ حَرَّم اللهُ وجْهَهُ علي النّار  " .
هر كس كه نزد او ياد شويم و چشمانش اشك آلود شود، خداوند چهره اش را بر آتش حرام مي كند.
 
رسالت مقدس مدّاحان در عصر حاضر عبارتست از :
 
-  استفاده شايسته از عواطف پاك مردم و جهت دادن به آنها در مسير پاكي و تهذيب و تقوا!
 - تعميق محبّتها و عشقهاي دروني به انسانهاي اسوه و پاك .
-  روشنگري افكار جامعه و هدايت به ارزشها و خوبيها و تقويت ايمان مردم.
-  حفظ و اشاعه ي فرهنگ شهادت از طريق ياد شهداي كربلا و شهداي انقلاب و جنگ و طرح معارف اسلامي  و خط امام و رهبري و مسئوليّتهاي اجتماعي .
-  توسعه و گسترش محافل حسيني و ايجاد معرفت و محبت و اطاعت نسبت به اهل بيت عليهم السلام .



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:16 ب.ظ
در مرثیه خوانی باید حرکات روی حروف را بشناسید و به آنها توجه کامل داشته باشید. حرکات دو نوعند: حرکات کوتاه ( َ ِ ُ ) و حرکات بلند ( ). حرکات کوتاه در چند جا کشیده می شوند:.............
الف) کلمه ی دارای این حرکات در آخر مصرح باشد. مانند کلمه ی «مَن» در بیت:
بتاب ای مه تو بر کاشانة مَن  که تاریک است امشب خانة مَن
ب) کلمه ی دارای این حرکات در وسط مصرع باشد و شما بخواهید مکث کنید. مانند کلمه ی«مادَر» در بیت:
متاب ای مه که تا کلثوم و زینب  نبنند روی مادَر، در دل شب
حرکات بلند در شروع مطالب هیچ گونه نقشی در این مورد ندارند. اما اگر حرکات بلند در وسط یا آخر کلمه باشند، کشیده می شوند.
برای شناخت بهتر کشش حرکات به شماره های گذاشته شده روی حروف بیتهای زیر که در دو وزن کوتاه و بلند می باشند دقت کنید. البته کشش صداها به سلیقه ی خود شما هم بستگی دارد ولی باید توجه کامل به یکنواختی آنها داشته باشید.
(وزن بلند)
یا رب از دلهای ما، نور محبت را مگیر
این تجمع این توسل، این ارات را مگیر
هستی ما بستگی دارد، به عشق اهل بیت
                                          3          2       3      2          4    
هرچه می خواهی بگیر، اما ولایت را مگیر
 *      *   *
(وزن کوتاه)
تمام لذّت عمرم، به این است
که مولایم امیرالمؤمنین است
در ضمن توجه داشته باشید که در بعضی سبکها مانند سبک دشتی و مختاباد اصول رعایت نمی شود بلکه علامتهای قبل وبعد از حرکات بلند هم کشیده می شوند.
تذکر: واژه هایی مانند «به، از، که و...» که خود معنی مستقلی ندارند و فقط به وسیله ی آنها جمله مفهوم پیدا می کند به هیچ وجه کشیده نمی شوند.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:14 ب.ظ
1- در مرثيه خواني به « خدا » توکل کنيم.
2- در مرثيه خواني توسل به معصومان و کمک از آنان بويژه حضرت فاطمه‏ي زهرا و امام حسين و حضرت مهدي - عليهم‏السلام - را فراموش نکنيم.
3- در مرثيه خواني ، از خاندان عصمت و طهارت - عليهم‏السلام - با احترام ياد کنيم ، مثلا براي مرد ( عليه‏السلام ) و براي زن ( عليهاالسلام ) را به کار بريم.
4- از خدا بخواهيم تا خاندان عصمت و طهارت بويژه حضرت مهدي - عليهم‏السلام - به جلسات مرثيه خواني ما عنايت کنند و در اين گونه مجالس تشريف بياورند و چشمان گنهکار ما را به جمال دل آراي خويش نوراني بفرمايند.
5- اگر به مرثيه خواني علاقه داريم از خاندان عصمت و طهارت بويژه حضرت فاطمه‏ي زهرا و امام حسين و امام زمان - عليهم‏السلام - بخواهيم تا ما را در زمره‏ي مرثيه خوانان واقعي خود قرار دهند.
6- مرثيه خواني از نعمتهايي است که خداوند و خاندان عصمت و طهارت - عليهم‏السلام - به دوستان خود عطا مي‏کند ، پس آن را دست کم نگيريم و کم ارزش نکنيم.
7- مي‏توانيم ثواب مرثيه خواني خود را به معصومان - عليهم‏السلام - يا مراجع تقليد - رضوان الله عليهم - و يا پدر و مادر و فاميل و مانند آن هديه کنيم.
8- خواندن مرثيه را به عنوان انجام عبادت و وظيفه‏ي شرعي بدانيم.
9- در هنگام مرثيه خواني با طهارت و با نظافت باشيم.
10- مي‏توانيم پيش از مرثيه خواني دو رکعت نماز بخوانيم و از خدا بخواهيم تا ما را در مرثيه خواني موفق بدارد.
11- شايسته است پيش از خواندن مرثيه جمله‏ي « يا اباعبدالله ادرکنا » يا جمله‏ي « يا صاحب الزمان ادرکنا » و يا جمله‏ي « يا فاطمة الزهراء ادرکينا » را از قلب خود بگذرانيم و يا بر زبانمان جاري نماييم.
12- پيش از مرثيه خواني درباره‏ي آن فکر نماييم که چگونه آن را آغاز کنيم ، چگونه آن را ادامه دهيم و چگونه آن را به پايان بريم و بطور کلي چگونه آن را بيان نماييم.
13- مرثيه را با نام و حمد خدا و درود و صلوات بر پيامبر گرامي اسلام - صلي الله عليه و آله - و ائمه‏ي معصومين - عليهم‏السلام - و بيزاري از دشمن آنان آغاز کنيم. مثلا بگوييم : « بسم الله الرحمن الرحيم ، الحمد لله رب العالمن ، ثم الصلوة و السلام علي سيدنا و نبينا ابي‏القاسم محمد و علي اهل بيته الطيبين الطاهرين و لعنة الله علي اعدائهم اجمعين من الآن الي قيام يوم الدين » .
14- مي‏توانيم مرثيه را نيز با نام خدا و ياد صفات خدا آغاز کنيم. مثلا بگوييم : « بسم الله الرحمن الرحيم ، يا رحمان يا رحيم... » .
15- پس از ذکر نام و صفات و حمد خدا و درود بر معصومان مي‏توانيم چند بيت شعر بخوانيم و يا خاطره و داستاني را ذکر کنيم و سپس اصل مرثيه را بازگو نماييم.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:13 ب.ظ
آداب و آفات عزاداري در گفتاري از حجت الاسلام قرائتي
از نظر قرآن عزاداري ريشه هايي دارد. اول روضه خوان خود خداست. سوره اي در قرآن هست به نام سوره بروج که مي فرمايد:" قتل اصحاب الاخدود و هم علي ما يقملون بالمومنين شهود و ما تقموا منهم الا ان يومنوا بالله العزيز الحميد" سوره بروج مي گويد: مرگ بر اصحاب اخدود. اصحاب اخدود چه کساني هستند؟ يک گودالي کندند، مومنين را ريختند توي گودال سوزاندند و اينها بالاي گودال به تماشا نشستند و قرآن مي فرمايد: اينها فقط به جرم اينکه مومن بودند سوخته شدند و قرآن روضه سوخته شدن اين مظلومين مومن را مي خواند. پس اولين روضه خوان قرآن است.
سفارش پيامبر به عزاداري
عزاداري خيلي مهم است. در جنگ احد حضرت برگشت ديد همه خانه ها عزاداري مي کنند. فرمود چرا براي عمويم روضه نگذاشته ايد"و اما الحمزه فلا بواکي له" چرا براي عمويم حمزه کسي روضه نمي خواند. يعني پيامبر(ص) انتقاد کرد پس چرا روضه نمي خوانيد."فليک الباکون" گريه، بايد گريه کنيم. چطور ما دستمان از امام زمان(عج) دور شده، پيامبر (ص) يک پسر داشت به نام ابراهيم. از دنيا رفت کلي گريه کرد، گريه براي مظلوم، گريه براي شهيد، عزاداري اينها مورد توجه است. بنا بر اين اين مساله عزاداري خيلي مهم است. سيره ائمه ما چي بوده در مورد عزاداري من سيره ائمه را هم امروز يادداشت کرده ام برايتان بگويم. امام صادق(ع) مي گويد که يا ابا عمار شخصي وارد شد و گفت که شنيده ام تو براي امام حسين(ع) شعر مي گويي و شعرهاي خوبي هم مي گويي. گفت بله. خواند. امام صادق(ع) گريه کرد هي گريه کرد و هي امام زمان اشکش را اضافه کرد تا فرياد امام صادق بلند شد و صداي امام صادق به کوچه رسيد"حتي سمعت البکاء من الدار" از بيرون از خانه هم صداي گريه مي آمد.چون من مي خواهم از بعضي از منبرها و مداح ها انتقاد کنم. اول خوبي هايشان را بگويم که ناراحت نشوند. فرمود تو که با شعرت يک نفر را - هر که با شعرش 50 نفر را بگرياند اهل بهشت است. فرمود هر که 30 نفر را بگرياند اهل بهشت است. 20 نفر را- فله الجنه" اهل بهشت است."10 نفر را" اهل بهشت اسيت. حتي يکي را - بهشت است. تنها روضه بخواند و خودش گريه کند اهل بهشت است. گريه نکند"تباکي" کند باز هم اهل بهشت است. حديث از بحار ج 44 ص 282 به نقل از امالي صدوق مجلس 25-29.
عزاداري به شيوه اهل بيت(ع)


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:12 ب.ظ

چهره و صدای شما هنگام خواندن یکنواخت نباشد.................
 بلکه صورت خود را به تناسب محتوای روضه و به گونه ای که زننده نباشد، بالا و پائین برده و صدایتان را بلند و آهسته کنید. مثلاً در جاهائی از مصیبت که سوزناک و حزین است، هماهنگ با آن صدایتان را سوزناک و حزین و چهره تان را اندوهناک نمائید.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:11 ب.ظ

تکرار و تمرین پیش از خواندن روضه مطالب را در خانه تمرین و حفظ کنید تا هنگام خواندن دچار اشتباه نشوید.................
آرامش خاطر
اگر بیمار، عصبانی، خسته و خواب آلود هستید و یا اگر دیر شده و شتاب زده وارد جلسه شدید، فوراً مداحی را شروع نکنید. کمی بنشینید تا تمرکز حواس و آرامش خاطر پیدا کرده و حالت تنفّستان طبیعی شود؛ چون خوب خ واندن در گرو آرامش خاطر و راحتی جسم است.
در ضمن اگر هنگام خواندن دچار ترس و دلهره می شوید، قبل از شروعِ برنامه چند نفس عمیق بکشید تا دلهره ی شما از بین برود.
تسلط بر محتوا
حتماً بر موضوع و محتوا تسلط کافی داشته باشید. به طوری که بدانید در آغاز و مقدمه چه مطالبی و در اوج و فرود چه مطالبی را باید بیان کنید. خلاصه اینکه پیش از مداحی فکر نمائید که چگونه روضه را آغاز کرده و چگونه ادامه و به پایان ببرید.
کمک از معصومین(ع)
بهتر است پیش از خواندن از ائمه(ع) کمک بگیرید و از آنها بخواهید که در خواندن، شما را یاری کنند. در این مورد می توانید ذکرهایی مانند «یا ابا عبدالله ادرکنی» را قبل از شروع برنامه از قلب بگذرانید یا بر زبان جاری نمائید.
 
ذکر نام و صفات خداوند و ائمه(ع) در آغاز
می توانید مداحی را با نام خدا و صفات مبارکش آغاز کنید. مثلاً بگوئید: بسم الله الرحمن الرحیم یا رحمنُ یا رحیم. یا بگویید: بسم الله الرحمن الرحیم الحمدالله رب العالیمن ثم الصلاه و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین و لعنه الله علی اعدائهم اجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.
پس از ذکر نام و صفات و حمد خداوند و درود بر معصومان می توانید چند بیت شعر یا خاطره و داستانی را ذکر کرده و سپس به اصل موضوع بپردازید.



 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:10 ب.ظ
مداحی را بدون مقدمه چینی و زمینه سازی شروع نکنید وبه قول معروف فوری به گودال قتلگاه نزنید. چون روضه ی بدون مقدمه ناقص و کمرنگ است. همچنین سعی کنید برای خواندن، شروع خوب، گیرا و جذابی داشته باشید......
معمولاً روضه دارای سه مرحله است: به ترتیب: مقدمه، اوج و فرود.
وجود مقدمه در آغاز مداحی الزامی است که مطالبی راجع به آن ذکر شد. بعد از مقدمه به مرحله اوج می رسید، که در اینجا نباید فوراً تُن صدا را بالا ببرید، بلکه با صدای کوتاه شروع کرده، بعد متوسط و سپس تن صدا را کاملاً بلند کرده و اوج مصیبت را بیان کنید. که در این مرحله گره روضه گشوده شده و سوزناکترین قسمت مصیبت می باشد.
وقتی روضه به مرحله ی اوج رسید، سوز پایانی را بر شنوندگان وارد کنید. به طوریکه بهترین استفاده را بتوانند ببرند.
بعد از مرحله ی اوج به مرحله ی فرود می رسید، که آن را طولانی نمی کنید. حتی بعضی مواقع روضه را بدون فرود نیز می توان خواند که بستگی به نوع روضه و طریقة خواندن آن دارد.
ضمناً همیشه ذکر مصیبت دارای یک مقدمه و اوج و فرود نیست، این مورد فقط در صورتی است که شما بخواهید حدود پنج دقیقه روضه بخوانید ولی در مواقعی که می خواهید روضه را طولانی و مفصل کنید ممکن است چند مرحله مقدمه، اوج و فرود داشته باشد.
دعا
بعد از اتمام مداحی دعا کردن را فراموش نکنید. از میان دعاها بعضی، عمومی هستند و معمولاً همیشه خوانده می شوند. از جمله:
دعا برای آمرزش گناهان، فرج آقا امام زمان(عج) و سلامتی و رفعِ حاجات ایشان، دعا برای امام وشهدا و رهبر فرزانه، رفع حاجات و گرفتاری مسلمانان، هدایت خودمان و جوانان به بهترین راه الهی، تشکر از بانی جلسه و برآورده شدن حاجاتش و...
یکی دیگر از دعاهایی که در آغاز یا بین مداحی معمول است، دعوت کردن از خاندان عصمت وطهارت بویژه حضرت مهدی(عج) به مجالس، و عنایتشان به حاضران می باشد.
جملات پایانی
پس از پایان روضه می توانید آیاتی مانند: و سیعلم الذین ظلموا ایَّ منقلبٍ ینقلبون و یا آیه ی شریفه ی (الا لعنه الله علی القوم الظالمین) را ذکر کنید.
همچنین اللهم نسئلک و ندعوک، باسمکَ العظیم الاعظم الا عزّ الا جلّ الاکرم، بحقّ محمدٍ و علیٍ و فاطمه والحسن والحسین و تِسعه المعصومین من ذریه الحسین.(ده مرتبه) یا الله.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب


چهارشنبه 29 دی 1389  ساعت 05:08 ب.ظ
بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏
 
خيلى استفاده كرديم. خيلى ممنون و متشكر از عزيزانى كه اين محفل را به ذكر نام مبارك فاطمه‏ى زهرا (سلام‏اللَّه‏عليها) منور و معطر كردند. شعر و اجرا و ادا و همه چيز بحمداللَّه امروز در بخش‏هاى مختلف اين برنامه جمع بود.
يك نكته درباره‏ى مناسبتى كه به خاطر سالروز ولادت بانوى دو جهان و سرور زنانِ اولين و آخرين در كشور ما مقرر شده، عرض كنيم؛ يعنى موضوع روز زن. روز زن، يعنى نگاه درست و مبتنى بر منطق به زنان، كه نيمى از جمعيت بشر را تشكيل مى‏دهند؛ آن هم نيمى كه اگر نگاه كاوشگر انسان بخواهد نقش آن را با نقش‏هاى ديگر مقايسه كند، خواهد ديد كه نقش اين نيم، حساس‏ترين، ظريف‏ترين، ماندگارترين و مؤثرترين نقش‏ها در حركت تاريخ انسان و در سير بشريت به سوى كمال است. خدا زن را اين‏گونه آفريده. اگر بناى آفرينش انسان و جهان را به دو بخشِ كارهاى ظريف و ريزه‏كارى و بخشِ كارهاى مستحكم - و به تعبير سازندگان بناها، سفتكارى - بگذاريم، بخش اول كه ظريف‏كارى‏ها و ريزه‏كارى‏ها و رشته رشته پروردن احساسات و عواطف بشر است، در اختيار زن است. گناه بزرگ تمدن مادى، تضعيف و گاهى به فراموشى سپردن اين نقش است. هرجا سخن از تضعيف خانواده است، نقش اين بخشِ مهم ناديده گرفته شده. هرجا سخن از بى‏اعتنايى به هنر مادرى و هنر تربيت فرزند در آغوش پُر مهر و محبت مادر است، اين نقش ناديده گرفته شده. دنياى غرب اين جرم بزرگ را دارد كه اين نقش را تضعيف كرده و در مواردى ناديده گرفته است. بخشى از بزرگىِ اين گناه به اين مربوط است كه اين حركت فاجعه‏آميز را با نام "حمايت از زن" انجام مى‏دهد؛ در حالى‏كه اين حمايت از زن نيست؛ اين خيانت به زن و خيانت به انسان است. نقش مادر از دوران حمل و باردارى شروع مى‏شود و تا آخر زندگى انسان ادامه دارد. مردى كه به دوران جوانى رسيده يا از دوران جوانى هم عبور كرده، باز تحت تأثير عطوفت و محبت و شيوه‏هاى خاص مادرانه‏ى مادر است. اگر زنان ما از لحاظ رتبه‏ى معرفتى و بينش و معلومات، سطح خود را ارتقاء دهند، اين نقش با هيچ نقش ديگرى، با هيچ مؤثر ديگرى از مؤثرات فرهنگى و اخلاقى تا آخر قابل مقايسه نيست. يك وقت مادرى از لحاظ معرفت سطح‏اش پايين است؛ البته اين نمى‏تواند در دوران بزرگى اثرگذارى كند؛ اين گناهِ كم بودن معلومات يك انسان است؛ اين نقصِ تأثير مادرى نيست. مادر است كه فرهنگ و معرفت و تمدن و ويژگى‏هاى اخلاقىِ يك قوم و جامعه را با جسم خود، با روح خود، با خُلق خود و با رفتارِ خود، دانسته و ندانسته به فرزند منتقل مى‏كند.


 نگاشته شده توسط مبين نهاوندی نظرات 0 | لينک مطلب



Powered By Rasekhoon.net